جبار باغچه بان

آموزگار توانا و مبتکر و بنیانگذار آموزش ناشنوایان در ایران   

 زندگی نامه (قسمت اول)

بنیاد پژوهشهای ناشنوایان ایران 

میرزا جبار عسگرزاده (1264-1345) در شهر ایروان پایتخت کنونی جمهوری ارمنستان، در خانواده هنر دوست ایرانی به دنیا آمد. جدش از مردم تبریز و پدرش "عسگر" نام داشت. جبار به مکتب رفت و بعد از آموختن قرآن نزد ملای مکتب "شیخ علی اکبر"، به فراگیری زبان فارسی و خواندن داستانهای "رستم و سهراب"، " اسکندرنامه"، "حسین کرد" و " نوشت آفرین نامه" پرداخت. تحصیلات جبار به طور کلی بر اساس اصول سنتی و مکتب خانه ای بود. او در سن پانزده سالگی بعد از کسب مختصر سوادی به خاطر تامین معاش خانواده مجبور به ترک تحصیل شد و به پیروی از پدرش به حرفه های او شامل معماری و قنادی پرداخت. پدرش در نقل داستانهای کهن و اشعار شاهنامه تبحر داشت و مادر بزرگش "بنفشه" زنی با کفایت، شاعره و طبیب محل بود. این دو شخص نقش مهمی در پرورش استعدادهای هنری و خلاقیت جبار داشتند.