يادي از يك انسان فرهنگ دوست.

براي بيان وا ظهار هر مقوله اي نياز به تحقيق يكي از اصول مسلم براي اثبات ان مقوله ميباشد. حقير با ذهنياتي كه داشتم و دارم سطوري مي نگارم و از علاقه مندان به زادگاهمان انتظار دارم اين فرصت را مغتنم شمرده و در باب مسايل فرهنگي واجتمايي زاد گاهمان داشته ها و تحقيقات خود را در سايت قرار داده تا با تجميع اين نوشتارها استادان اهل فرهنگ به يك جمع بندي از از نظرات عزيزان رسيده تا اين سوابق و نظرات را به عنوان يك مجلد مكتوب فرهنگي زاد گاهمان به همگان معرفي نمايند. به نظر حقير اين روش يكي از راههاي مبارزه با پديده شوم نسل بي هويت و بدتر از ان نسل بي تفاوت ميباشد كه در بقاي روابط سالم و صميمانه  و اگاهانه زادگاهمان تاثير والايي خواهد داشت. اما موضوع اصلي حقير كه بنا دارم به ان پرداخته شود پيشينه فرهنگي و اجتمايي زادگاهمان ميباشد. كه با نظري هر چند سطحي به ان مي پردازم. انچه سينه به سينه از گذشتگان نقل شده زادگاهمان از دير باز يك مركزيت فرهنگي اجتماعي را براي رسيدگي به امور روزمره خود و ديگر روستاهاي اطراف را هميشه دارا بوده و افراد مسووليت پذير و كارداني هم در ايجاد اين مراكز زحمات زيادي را متحمل شده اند.اين مراكز از قبيل پاسگاه. درمانگاه و مدرسه هم براي رفع نياز هاي خود روستا و ديگر روستاهاي اطراف يك نقش اساسي را ايفا ميكرد. كه در پيشرفت روابط اجتمايي و رشد و بلوغ  فرهنگي افراد زادگاهمان قابل لمس ميباشد و مشاهده ميكنيم اين  بلوغ فرهنگي در حال رشد و بالندگي و رسيدن به درجات عالي در حركت ميباشد. از جمله ان افراد ميتوان از مرحوم علي ترابي نام برد كه در ترويج اگاهي و و ياد گيري در اين رشد فرهنگي تاثيرگذار بود. ايشان در تاسيس مدرسه در روستايمان و تدريس در مدرسه بعنوان يك معلم يادي جاودان ومانده گار از خود به يادگار گذاشته است. با زحمات ايشان افراد زيادي خواندن و نوشتن را اموختند از همان زمان روستاي اتشبيگ مركزي شد براي مراجعات ديگر روستاها براي ياد گيري و اموختن. اقاي ترابي در سالهاي مسووليت انساني خود شاگردان زيادي را اموزش دادند كه در رشد و پيشرفت امروزه فرزندان همان شاگردان ديروز سهم انكار نا پذيري دارند. ياد و نامش جاودان باد.

با احترام فتاح عزتي اتشبيگ